HEUVELRUG In zijn paspoort zou staan: Fagus sylvatica, loofboom, ontkiemd aan het eind van de negentiende eeuw, omvang op een meter hoogte ruim twee meter, schors glad grijs en soms ruw met steeds minder zijtakken. Kortom, een doodgewone beuk die veel meegemaakt heeft en het heel zwaar heeft in onze huidige zomers.
door Nicole van der Schaaf
Waar gaat dit over kun je nu denken. Welnu, dit gaat over levende kunstwerken waar de Heuvelrug rijk aan is: oude bomen. In een grijs verleden schreef ik al eens over een van de oudste bomen van ons land, de ruim vijfhonderd jaar oude Linde aan de Haarweg in Overberg. Linde’s (Tilia’s) kunnen erg oud worden. Die garanties voor een lang en nuttig leven dankt de boom aan een breed en diepgaand wortelstelsel en zijn geringe veeleisendheid als het gaat om water en voedingsstoffen. Een beuk daarentegen wortelt niet zo diep en houdt van ruim water en geen volle zon op zijn bast. In onze streken komt er meestal een eind aan een ‘beukenleven’ na 150-200 jaar.