DOORN ‘Niet lachen vóór kerstmis’ was het advies dat Yvonne de Graaff meekreeg toen ze veertig jaar geleden als jonge docent voor het eerst voor de klas stond. Het klinkt streng, maar wie langer met haar praat, ontdekt dat er juist iets heel zachts achter schuilgaat; respect, vertrouwen, verbinding. Zij was op 18 augustus precies veertig jaar werkzaam in het voortgezet onderwijs als docent. Bij dezelfde werkgever bovendien (het huidige NEXT Doorn). Wie haar hoort praten, begrijpt al snel waarom. Leerkracht zijn is voor haar geen baan, het is haar leven.
door Jitra Janssonius
In 1986 begint De Graaff als docent Engels en handvaardigheid op OSG De Heuvelrug. Een technische school, met onder meer jongensklassen en vakken als metaalbewerking en bouw. Ze is jong en leert er een les waar ze vier decennia later nog altijd achter staat: je moet vlieguren maken. Leren hoe je voor een groep staat. Weten wie jij bent en duidelijk maken waar je grenzen liggen. Met succes rondde zij een master onderwijsmanagement af. Een leidinggevende functie lonkt zelfs even, maar De Graaff koos bewust voor het klaslokaal. „Ik wilde gewoon voor die klas blijven staan.”
