DOORN Voor de meeste studenten betekent een ‘tussenjaar’ reizen of werken. Voor de 24-jarige Tom Klein uit Doorn betekende het iets heel anders: een jaar lang vrijwillig bouwen aan een exoskelet dat iemand met een dwarslaesie weer kan laten bewegen. Niet omdat het ontwerp daardoor binnenkort in de winkel ligt, maar omdat iedere stap die vandaag wordt gezet, de technologie van morgen vooruithelpt.
door Jitra Janssonius
Als human engineer, de schakel tussen mens en techniek, maakte Tom het afgelopen jaar deel uit van Dream Team Project MARCH van de TU Delft. Samen met 25 andere studenten en één piloot werkte hij fulltime aan een exoskelet dat mensen met een dwarslaesie helpt weer te bewegen. Vijf dagen per week, zonder salaris, maar met een gezamenlijk doel: de technologie verder brengen. Alle kennis die het team ontwikkelt, wordt open source gedeeld, zodat onderzoekers en bedrijven wereldwijd daarop kunnen voortbouwen.
Dat Tom deze rol kreeg, was geen toeval. ,,Ik wist eigenlijk nog niet precies welke kant ik op wilde,” vertelt hij. ,,Een studiegenoot wees me op Project MARCH. Toen ik de vacature voor human engineer las, dacht ik me..