Er zijn al meerdere honden op hoge leeftijd in mijn huisgezin overleden en eigenlijk vind ik hun laatste 24 uren, vlak nadat het besluit is genomen dat beëindiging van het lijden het beste is voor de hond, heel bijzonder.
Hond Wega, cocker spaniel, zakte in zijn zestiende jaar definitief door zijn achterpoten. Om nog even te wennen aan zijn einde van zijn leven, kreeg hij nog twee soorten morfine van de dierenarts, zodat hij de meeste uren van de dag diep sliep.
Hij was vaak het liefste in de tuin. Met zijn geinige grote flapperde oren bij het rennen. Of fijn snuffelen tussen het groen. Het was zondagmiddag. Ik tilde hem naar het gras in de tuin. In het milde zonnetje. Posteerde mezelf in een luie stoel naast hem. Zonder boek of telefoon.
Ik hoorde een tedere harmonie van milde geluiden van de wind met de dunne takjes van de bomen en heesters. We hebben nauwelijks tegels in de tuin, hoe mooi een tegel ook kan zijn, ik vind wat de aarde voortbrengt altijd ..